| ENG Turkey / Türkiye SPA Turquía |
özet
Türkiye, Asya’yla Avrupa arasındaki konumuyla, tarihte bir çok medeniyete ev sahipliği yapmış, çok dilli ve farklı etnik kökenli toplulukları dönemler boyunca içinde barındırmıştır; bu nedenle, Türkçe, pratikleri, kavramları ve kurumları açısından zengin ve köklü bir çeviri geleneğine sahiptir. Türkçe, Altay dil ailesindeki Türk dillerinden biridir ve Anadolu’da ilk defa on birinci yüzyılda kullanıldığı düşünülmektedir. On dördüncü yüzyılda Anadolu’nun farklı yerlerinde kurulan beyliklerin dili olan Türkçe, Arapça dinî metinlerin ve Farsça klasik eserlerin çevrildiği ve bu dillerden öğeler içeren yazılı bir edebiyat dili haline gelmiş, Osmanlı İmparatorluğu’nda, bugün Osmanlıca diye bilinen adıyla, resmî dil olarak kullanılmıştır. Modern Türkçe çok daha sonra, 1923 yılında bağımsız ve laik bir ulus devleti olarak kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk yıllarında hayata geçirilen temel kültür ve dil devrimlerinin bir sonucu olarak gelişmiştir. Türkçenin tarihinde iki büyük kültür edinimi dönemi vardır; birincisi on dördüncü ve on beşinci yüzyılda Arapça ve Farsça aracılığıyla Doğu (İslam) kültürüyle, ikincisi ise on dokuzuncu ve yirminci yüzyılda çoğunlukla Fransızca aracılığıyla Batı (Hıristiyan) kültürüyle yaşanmıştır.
Bu makale, Türkçenin çeviri tarihini üç ana döneme ayırarak özetlemektedir. 1) Osmanlı İmparatorluğu’ndan Önce (13. ve 14. yüzyıl), 2) Osmanlı İmparatorluğu (İstanbul’un fethiyle başlayan Klasik Çağ 1453-1600; 17. ve 18. Yüzyıl; Tanzimat ve sonrası 1839-1922) 3) Cumhuriyet Dönemi (1923’ten günümüze). Türkiye’de Çeviribilim gelişmiş bir bilim dalıdır ve makale, potansiyel araştırma alanlarına da ışık tutacaktır.
metaveri
| Fazilet Akdoğan Özdemir | |
| 2024 | |
| Akdoğan Özdemir, Fazilet. 2024. "Türkiye" @ ENTI (Encyclopaedia of Translation & Interpreting). AIETI. | |
| https://doi.org/10.5281/zenodo.11585521 | |
| https://www.aieti.eu/enti/turkey_TUR |